गडचिरोली जिल्ह्यातील चामोर्शी– गडचिरोली मार्गावर गोविंदपुर जवळ सध्या एक अजब पण तितकाच गंभीर प्रकार समोर आला आहे — रस्त्याला अक्षरशः “टाके” मारले जात आहेत! ऐकायला विनोदी वाटत असलं, तरी प्रत्यक्षात हा प्रकार विकासाच्या नावाखाली चाललेल्या कामांच्या दर्जावर मोठं प्रश्नचिन्ह उभं करतो.
सिमेंट काँक्रेट रस्ता म्हणजे टिकाऊपणाचं प्रतीक. एकदा बांधला की वर्षानुवर्षे मजबूत राहील, अशी अपेक्षा असते. पण इथे काहीच कालावधीत रस्त्यावर भेगा पडल्या, तडे गेले आणि आता त्या भरून काढण्यासाठी जणू एखाद्या जखमीवर सर्जरी केल्याप्रमाणे “रोड सर्जरी” केली जात आहे. ही दुरुस्ती तात्पुरती मलमपट्टी आहे की मूळ समस्येवर इलाज — हा खरा प्रश्न आहे.
या घटनेतून स्पष्ट होतं की कामाच्या गुणवत्तेकडे किती दुर्लक्ष झालं आहे. रस्ता बांधताना वापरलेला साहित्याचा दर्जा, तांत्रिक मानके, देखरेख — या सगळ्यावर गंभीर शंका उपस्थित होतात. कारण योग्य पद्धतीने बांधलेला सिमेंट रस्ता इतक्या लवकर खराब होणं शक्यच नाही. म्हणजेच कुठेतरी मोठी चूक झाली आहे, आणि ती चूक केवळ तांत्रिक नाही तर व्यवस्थात्मक आहे.
करदात्यांच्या पैशातून उभारलेले हे रस्ते जर काही महिन्यांतच दुरुस्तीच्या टप्प्यावर येत असतील, तर तो केवळ अपव्यय नाही — तो जनतेशी केलेला विश्वासघात आहे. उद्घाटनावेळी मोठ्या गाजावाजात विकासाच्या घोषणा केल्या जातात; पण प्रत्यक्षात त्या घोषणांचं आयुष्य इतकंच का असतं?
याहूनही गंभीर बाब म्हणजे जबाबदारीचा अभाव. या कामासाठी कंत्राटदार कोण? देखरेख करणारे अधिकारी कोण? गुणवत्ता तपासणी कोणी केली? आणि आता रस्त्याची ही अवस्था झाल्यानंतर दोषींवर कारवाई होणार का? की पुन्हा एकदा “टाके” मारून विषय मिटवला जाणार?
गडचिरोलीसारख्या दुर्गम आणि संवेदनशील जिल्ह्यात रस्त्यांचं महत्त्व अत्यंत मोठं आहे. इथल्या लोकांसाठी रस्ते म्हणजे केवळ प्रवासाचा मार्ग नाही, तर जीवनरेषा आहेत. अशा ठिकाणी दर्जाहीन काम होणं म्हणजे विकासाच्या मूळ उद्दिष्टालाच तडा जाणं होय.
आज रस्त्याला टाके मारले जात आहेत, उद्या कदाचित संपूर्ण व्यवस्थेलाच “सर्जरी”ची गरज भासेल. त्यामुळे ही घटना केवळ एक व्हायरल व्हिडिओ म्हणून न पाहता, त्यामागील कारणांचा सखोल शोध घेणं गरजेचं आहे. दोषींवर कडक कारवाई, पारदर्शक चौकशी आणि भविष्यात अशा घटना टाळण्यासाठी ठोस उपाययोजना — हीच आता काळाची गरज आहे.
विकास म्हणजे फक्त रस्ता उभारणं नाही,
तर तो टाके पडणार नाहीत इतका मजबूत ठेवणं ही खरी जबाबदारी आहे.