✍️ संपादकीय दिनांक 28 जानेवारी 2026
महाराष्ट्राच्या सार्वजनिक जीवनावर खोल ठसा उमटवणारे, स्पष्टवक्ता, अभ्यासू आणि निर्णयक्षम नेते उपमुख्यमंत्री अजितदादा पवार यांच्या अपघाती निधनाची बातमी राज्यासाठी धक्कादायक आहे. हा केवळ एका व्यक्तीचा अंत नाही; तर प्रशासनातील एक अनुभवी हात, सत्तेतील एक तोल सांभाळणारा आधार आणि राजकारणातील एक ठाम आवाज आज निःशब्द झाला आहे.
उपमुख्यमंत्री एकनाथ शिंदे यांनी व्यक्त केलेली “माझा मोठा भाऊ गेल्याची भावना” ही प्रतिक्रिया या दुःखाची तीव्रता सांगून जाते. महायुती सरकारमधील सहकारी म्हणूनच नव्हे, तर मित्र म्हणूनही अजितदादांशी असलेले त्यांचे नाते या शब्दांतून स्पष्ट होते. तीन पक्षांचे सरकार असतानाही निर्णय एकसंधपणे घेण्यामागे अजितदादांची भूमिका महत्त्वाची होती, हे त्यांनी अधोरेखित केले आहे.
वित्तमंत्री म्हणून अजितदादांची ओळख ही केवळ आकड्यांपुरती मर्यादित नव्हती. राज्याची आर्थिक घडी सुरळीत बसवणे, विकासकामांना खीळ बसू न देणे आणि योजनांना वेळेवर पाठबळ देणे—या सगळ्यात त्यांची निर्णयक्षमता आणि वेळेचे भान दिसून आले. मुख्यमंत्री असताना ‘माझी लाडकी बहीण’ योजना असो वा इतर महत्त्वाकांक्षी उपक्रम—त्यांनी सातत्याने संस्थात्मक पाठिंबा दिला, हे शिंदे यांच्या शोकसंदेशातून स्पष्ट होते.
अजितदादांची कार्यशैली ही थेट, तडक आणि व्यावहारिक होती. कोणतीही संकल्पना पुढे आली की तिचा सर्वांगीण विचार—ती टिकाऊ आहे का, लोकहिताची आहे का, भविष्यातील देखभाल कशी होईल—या प्रश्नांची उत्तरे शोधल्याशिवाय निर्णय होत नसत. केवळ सादरीकरणावर नव्हे, तर प्रत्यक्ष परिणामांवर त्यांचा भर असे. त्यामुळेच विधिमंडळातील ज्येष्ठांसह तरुण मंत्र्यांनाही त्यांच्या कामकाजाबाबत कुतूहल आणि आदर वाटत असे.
मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीस यांनी व्यक्त केलेली भावना—“माझा दमदार आणि दिलदार मित्र मी गमावला आहे”—ही या घटनेचे मानवी पैलू उलगडते. ही केवळ राजकीय हानी नाही, तर वैयक्तिक पातळीवरही न भरून येणारी पोकळी असल्याचे त्यांच्या शब्दांतून जाणवते. सर्व कार्यक्रम रद्द करून तात्काळ बारामतीकडे निघण्याचा निर्णय या दुःखाची तीव्रता आणि संवेदनशीलता दर्शवतो.
महाराष्ट्र त्यांना ‘दादा’ म्हणून ओळखायचा—आणि ते तसेच होते. स्पष्ट बोलणं, नर्म विनोद, मार्मिक कोपरखळ्या आणि अधिकारवाणीने मांडलेलं मत—या सगळ्यांनी त्यांनी आपली स्वतंत्र ओळख निर्माण केली. धोरणात्मक निर्णय जाहीर करताना शिष्टाचार न मोडता, सर्वांना सोबत घेऊन चालण्याची त्यांची पद्धत आज दुर्मीळ वाटावी अशीच होती.
आज अजितदादा आपल्यात नाहीत, ही कल्पनाही मनाला पटत नाही. त्यांच्या जाण्याने निर्माण झालेली पोकळी भरून निघणारी नाही. महाराष्ट्राच्या राजकारणात अनुभव, ठामपणा आणि व्यावहारिकता यांचा जो संगम होता, तो आज हरपला आहे.
त्यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली.
त्यांच्या कुटुंबीयांप्रती आणि या अपघातात निधन झालेल्या अन्य व्यक्तींच्या कुटुंबीयांप्रती महाराष्ट्राच्या संवेदना.
About the Author
